محورهاي فعالسازي روح خلاق:
روح خلاق داراي سه بعد كلي است.
يكي شعور نامحدود است. دوم، انرژي نامحدود. و سوم، حضور نامحدود.
منظور از عبارت جريان خلاقه يا ساير اصطلاحات و نامهاي مشابه، تركيبي از اين سه بعد است.
بر همين اساس در هنرهاي ماورايي سه محور كلي وجود دارد كه عبارتند از:
1 - شعورزايي 2 - انرژيزايي 3 - حضورزايي
بطور خلاصه به اين سه محور، روحزايي گفته ميشود.
1 - انتقال جريان خلاق روحي از طريق چشم و با خيرهگي آن.
2 - انتقال از طريق نَفَس (بازدم) و با دميدن (و فوت كردن).
3 - انتقال از طريق لمس كردن و همچنين فشار دادن و ضربه زدن.
4 - انتقال از طريق دست و مخصوصاً نوك انگشتان.
5 - انتقال از طريق آب دهان.
6 - انتقال از طريق حركات دست (پاسهاي انرژي) و بدن (رقصهاي جادو).
7 - انتقال از طريق اشياء هادي.
8 - انتقال از طريق فرياد.
9 - انتقال از طريق تصوير و رؤيا.
10 - انتقال از طريق كلام و صدا.
كه اين مهمترين و معمولترين روش انتقال ميباشد.
عدم امكان بكارگيري توأم نظامهاي باطني
در طول تاريخ امكان اينكه فردي بر كليه سيستمهاي روحزايي و خلاقيت تسلط داشته باشد و در آنِ واحد بتواند از همه آنها بهره گيرد، نادر و بعيد بوده است. همچنين برخي از روشها نسبت به يكديگر داراي تناقضهاي اساسياند. مثلاً كسي كه در سحر و جادو عمل ميكند درواقع بسياري از عناصر روش دعا و توكل را نقض ميكند و بنابراين چنين شخصي نميتواند در روش دعا و توكل هم عمل كند. در واقع هريك از سيستمهاي آزادسازي روح خلاق (روحزايي) نظام ارتعاشي فرد را به شكل متناسبي تغيير ميدهند و تغيير آني اين نظام ارتعاشي بسيار دشوار خواهد بود. بعنوان مثال يك دونده موفق صد متر در آن واحد نميتواند يك دونده قدرتمند در دو استقامت باشد زيرا هر كدام از اين دو شكل دويدن براساس نوعي از سيستم تنفسي و متابوليستم استوار است. همچنين در خط استوا، استفاده از خانهاي كه براي مناطق قطبي ساخته شده، معقول و عملي نيست و چه بسا به مرگ منجر شود.
تفاوتهاي دعا با توكل:
در دعا بر خواستهاي معلوم تأكيد شده و همان خواسته براي تحقق پيگيري ميشود اما در توكل، خواسته سپرده ميشود و آنچه در انتظار آن هستيم عبور هر چه بهتر از موضوع است. يعني حل شدن مسئله به بهترين شكل ممكن كه اين بهترين شكل، ممكن است مطابق ميل و نظر واگذاركننده نباشد.
در دعا معلوم ميكنيم و در توكل ميگذاريم تا نتيجه معلوم شود.
توكل مانند يك بالن هيدروژني بالا ميرود اما دعا را بايد به بالا پرتاب كرد و به همان اندازه بالا ميرود كه پرتاب شده...
توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعالسازي روح:
واسطههاي روحي: اين روش براساس بكارگيري موجودات واسطهاي عمدتاً روحي و انرژيك عمل ميكند. در آن سعي بر كنترل و در اقتدار قرار دادن موجودات كارگزار ميباشد. اين كارگزاران روحي ميتوانند از جنسهاي مختلفي باشند كه در فرهنگ عمومي برخي از آنها را بنام ارواح، جنيان، شياطين، فرشتگان و ملائكه و موكلان ميشناسيم. صيد موجودات روحي و به كنترل درآوردن آنها يكي از وجوه شاخص اين روش اعمال باطني است. بكارگيري موجودات كارگزار روحي ممكن است از طريق دعا و توكل يا فنون اسرار و يا حتي سحر و جادو انجام شود. به همين دليل اين نظام داراي وجوه متعددي است كه از چند پهلو ممكن است به سمت بيرون (به جانب نظامهاي ديگر) كشيده شود.
روشهاي توكل (بارش): روش بارش كه همان توكل است، برترين و كاملترين روش روحزايي محسوب ميشود. زيرا در آن، روح خلاق مستقيماً و رأساً عمل ميكند. تفاوت اين روش با روشهاي ديگر مانند زميني است كه در منطقهاي پرباران و برف واقع شده و پيوسته با باران و برف آبياري ميشود و زميني كه به آن با استفاده از كانالها يا سطل و غيره آب ميرسد. يكي از تفاوتهاي بنيادي روش بارش با ساير روشها در اينست كه در روش بارش (توكل) مبنا قصد و اراده فرد نيست بلكه اراده روح خلاق حكمفرماست و كنترل اوضاع و وقوع تغييرات براساس قصد او انجام ميشود، در حالي كه در ساير روشها محوريت تحقق، اراده فرد است نه ارادهاي از ناحيه بالاي روح. در روش بارش فرد تنها در صورتي ميتواند اراده كند كه اين اراده هم خود ناشي از بارش باشد.
توضيحات مختصري درباره بعضي از نظامهاي فعالسازي روح:
سحر و جادو: در اين جهان (حيطه) سحر و جادو به معني حركتي برخلاف قانون اين جهان است. همچنين بكارگيري قوانين ميدانهاي بالاتر در ميداني كه در آن استقرار داريم، سحر و جادو محسوب ميشود. اين بر هم زدن نظم و نظام جهاني است كه در آن زندگي ميكنيم. اعداد، حروف، نمادها، خوردنيها، گياهان و حيوانات از جمله عناصري هستند كه در بسياري از مكتبهاي سحر و جادو كاربردهاي تعيينكنندهاي دارند.
اراده خلاق: در سيستم اراده خلاق سعي شخص بر اينست كه اراده خود را به سطوح عميقتر ذهن و روح خلاق منتقل كند. در اين سيستم تأكيد بر رشد و پرورش قصد و اراده شخصي و تبديل آن به اراده تكامليافته و خلاق ميباشد. شخص تلاش ميكند تا قصد خود را به اراده تبديل كرده و هر چه بيشتر آنرا در شعور خلاق روحي فرو برد...
براي رشد و تكامل اراده شخص و تبديل آن به اراده خلاق، اعمال و تمريناتي لازم است. يكي از مهمترين اين تمرينات، «تمرين فرمانها» ميباشد.
تمرين فرمانها كاربرد گستردهاي در فنون تأثيرگذاري از راه دور داشته و يكي از اركان اصلي اين فنون به شمار ميآيد. در تمرين فرمانها، توانايي فرستندگي شخص، رشد كرده و به تدريج تحت كنترل قرار ميگيرد...
1 - (شيوههاي) دعا
2 - سحر و جادو
3 - رقصهاي مقدس
4 - اراده خلاق
5 - واسطههاي روحي
6 - روشهاي توكل (بارش)
7 - هنرهاي ماورايي (فنون اسرار - تكنولژي باطني)
1 - راه طبيعي كه به استعداد و آمادگي طبيعي و كنترلنشده فرد برميگردد.
2 - راه اكتسابي كه از حركات كنترل شده و تمرينات متناسب بهره ميگيرد.
3 - ميدانهاي گذرا كه احراز هماهنگي و همسويي جهشي-موقتي است و تحت شرايط خاصي رخ ميدهد.
از آنجا كه جريان خلاق روحی، قابل تبديل به انرژی های گوناگون بوده و امكان زايش نيروهای مختلف از دل آن وجود دارد، به آن انرژی مادر نيز گفته میشود.
جنس جريان خلاق:
اين جريان بصورت نور به رؤيت باطنبينان رسيده است. اين نور اساساً سفيد خالص است اما در شرايط مختلف و بنابر نيازهاي مختلف، به رنگهاي آبي، سبز و بنفش و مشابه اينها درآمده است. همچنين در تعبيراتي كه در علوم باطني وجود دارد به مفهوم روح-نور يا نور-صدا بسيار اشاره شده است. گاهي نيز جريان مذكور به شكل يك توده يا سياله نوراني به رؤيت رسيده است.
بكارگيري تجسم (انواع نظاره)
استفاده از رنگها
بهرهمندي از دودها و بوها
استفاده از گياهان و حيوانات
استعمال خوردنيهاي ويژه
بكارگيري كلام هماهنگ
